Blokada naltrexonem

Uzależnienie od narkotyków to choroba. Większość ludzi, którzy cierpią z powodu uzależnienia od narkotyków nie może wyleczyć się bez pomocy medycznej. Istnieją trzy równie ważne części leczenia narkomanii:

  • - lek
  • - doradztwo
  • - wsparcie rodziny.

Leczenie naltrexonem uzależnienia od opioidów.

Naltrexon jest długo działającym antagonistą opioidowym. Działa poprzez blokowanie receptorów opioidowych w mózgu, blokując skutki działania heroiny i innych opioidów. Ludzie, którzy są pod ochroną naltrexonu nie osiągają uczucia "haju" od zażywania heroiny.
Naltrexon nie powoduje euforii i nowego uzależnienia.  Z tego powodu Naltrexon nie jest leczeniem substytucyjnym, gdy jeden uzależniający lek jest zmieniany na inny (metadon lub buprenorfina / Subutex). Ze względu na brak właściwości uzależniających, naltrexon nie powoduje objawów abstynencji , w przypadku zaprzestania zażywania.

Leczenie naltrexonem jest najlepszym wyborem dla osób, które przeszły detoksykację opioidu i są silnie zmotywowane do odzyskania zdrowia.   W profilaktyce program Naltrexonu jest najlepszym rozwiązaniem, hamującym powrót do nałogu opiatów. Jednak naltrexon nie jest cudownym lekiem.  Powodzenie leczenia naltrexonem zależy również od poziomu zaangażowania pacjenta w leczenie i poziomu udzielnego mu wsparcia.

Naltrexon nie leczy chęci sięgania po narkotyki. Z tego powodu i dla uzyskania najlepszego rezultatu z terapii naltrexonem zaleca się pacjentom udział w programie leczenia, które zajmuje się aspektami fizycznymi i psychicznymi narkomanii. Zaleca się również, aby trzymać się z dala od środowiska, w którym narkotyki są łatwo dostępne.

Leczenie naltrexonem nie jest odpowiednie dla każdego narkomana. Istnieją dwa kryteria kwalifikujące osobę do programu naltrexonu.

  1. Musi ona być oczyszczona z opioidów przez co najmniej 7-10 dni przed rozpoczęciem leczenia. Wynik badania moczu na opioidów musi być ujemny. Kandydat musi zdać test naloksonu, mianowicie otrzymuje dożylnie nalokson (krótko działający antagonista opioidowy), a następnie przez 20 minut monitoruje się oznaki abstynencji. Brak objawów abstynencji oznacza, że ​​organizm jest czysty od opioidów. W przeciwnym razie ryzyko wystąpienia natychmiastowego ostrego zespołu abstynencyji po otrzymaniu pełnej dawki Naltrexonu jest bardzo wysokie.
  2. Pacjent nie może wykazywać chorób wątroby, takich jak ostre zapalenie lub marskość wątroby.

Leczenie naltrexonem

Naltrexon jest dostępny w postaci tabletek, zastrzyków powoli uwalniających zawartośćlub implantów.

Podawana dawka Naltrexonu to 50mg dziennie. Doustne przyjmowanie leku może być trudne dla pacjentów z niską podatnością na leczenie. Zastrzyk powoli uwalniający zawartość jest specjalnie zaprojektowany jako sterylizowana, tłusta forma Naltrexonu do stosowania domięśniowego. Naltrexon jest powoli uwalniany przez okres jednego miesiąca. Zaletą tej formy uwolnienia Naltrexonu w tym okresie czasu jest to, że nie ma powikłań chirurgicznych.

Implanty naltrexonu mają formę małych granulek umieszczanych pod skórą w niższej części brzucha. Implanty uwalniają kontrolowaną ilość Naltrexonu do organizmu pacjenta w określonym czasie. Blokujący wpływ na opiaty zależy od rodzaju implantu i może trwać przez 2,3, 6 i 12 miesięcy. Wszczepienie implantu jest niewielkim zabiegiem chirurgicznym wykonywanym w znieczuleniu miejscowym. Polega na nacięciu skóry 1,5 cm , wstawianiu implantów i zamykaniu rany dwoma szwami.  Operacja trwa zaledwie 10 minut.  Możliwe jest lokalne zapalenie miejsca implantacji, jednak dobrze reaguje na przyjmowane antybiotyki lub leki przeciwzapalne.

Posiadanie implantu nie wymaga pamiętania o codziennej tabletce naltrexonu. Pacjent jest pod stałą ochroną naltrexonu od opioidów. Ten ważny czynnik pozwala na zaniechanie zażywania opiatów. Doradzamy naszym pacjentom wszczepianie implantów co trzy miesiące po pierwszym zabiegu, przez co najmniej 12 miesięcy po wypisaniu ze szpitala. Leczenie naltrexonem może trwać miesiące lub lata - tak długo, jak tylko istnieje potrzebna zapobiegania powrotom do nałogu.
 Długość leczenia zależy od indywidualnej sytuacji.

Zazwyczaj Naltrexon jest dobrze tolerowany. Istnieją jednak pewne skutki uboczne. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: łagodne zaburzenia snu, lęk, wysypka skórna, nudności, utrata apetytu, brak energii, ból głowy. Większość z tych objawów występuje zazwyczaj w pierwszym tygodniu leczenia.

Istnieje kilka bardzo ważnych momentów, podczas których pacjent otrzymujący leczenie naltrexonu musi być świadomy.

  1. Podczas gdy pacjent bierze Naltrexon, opioid  zawierający leki przeciwbólowe nie działa ze względu na efekt zablokowanych receptorów opioidowych. Jeśli z jakichś powodów, pacjent potrzebuje silnych leków przeciwbólowych, należy określić inny rodzaj środków przeciwbólowych. Karta sytuacji zagrożenia noszona w portfelu jest dobrym sposobem alarmowania personelu medycznego, że pacjent otrzymuje Naltrexon.
  2. Istnieje ryzyko przedawkowania. Podczas zażywania Naltrexonu, nie doświadcza się haju, tak jak przy "zwykłej" dawce heroiny. Jednak, jeśli zażywa większe dawki heroiny, ponosi ryzyko przedawkowania. Przedawkowanie może również wystąpić, jeśli pacjent bierze "zwykłą" dawkę heroiny albo po dawka naltrexonu został pominięta lub jeśli pacjent przestaje w ogóle zażywać Naltrexon. Zdarza się to ze względu na efekt zmniejszonej tolerancji.

Program naltrexonu działa najlepiej, jeśli jest powiązany jest z ogólnym systemem leczenia, takim jak terapia chęci sięgnięcia po narkotyk, terapii psychologiczna, poradnictwo i terapia grupy wsparcia.

Obecnie Program Naltrexonu jest uważany za najbardziej skuteczne leczenie przy pomocy środków profilaktycznych oraz poprawy sytuacji uzależnienia od opioidów.

 

 

 

Podobne artykuły o - Leczenie naltrexonem

  • Tymczasem uzależnienie od heroiny jest procesem odwracalnym, który może trwać całe życie.
  • Uzależnienie od opioidów jest chorobą złożoną, która wymaga długotrwałego leczenia i rehabilitacji w celu zniesienia lub drastycznego zmniejszenia uzależnienia od opioidów...
  • Sam lek często jest przyczyną niepowodzenia u leczeniu, powrót do narkotyku lub rozwijające się uzależnienie od Subutexu.
  • Uzależnienie od benzodiazepin nie jest wyjątkiem. 
  • Abstynencja od Metadonu jest dość podobne do heroiny lub opioidowych leków na receptę, jej intensywność jest znacznie bardziej dotkliwa, najbardziej poważnych objawy ustępują nie mniej niż po 14 dniach.